Google nie zakazuje treści pisanych z pomocą AI, ale od października 2026 mówi bardzo wyraźnie, czego oczekuje: każdy taki tekst przed publikacją ma przejrzeć i sprawdzić człowiek. Do tego dochodzi ostrzeżenie przed wymyślonymi autorami i nacisk na to, żeby główna treść strony naprawdę coś wnosiła. Kto publikuje treści AI bez kontroli, ryzykuje coraz więcej.
Co dokładnie zmieniło się w dokumentacji Google?
Trzy rzeczy w ciągu kilku tygodni.
Na początku października w dokumentacji o korzystaniu z generatywnej AI pojawiło się zdanie, że ręczne sprawdzenie faktów i przegląd wszystkich treści wygenerowanych przez AI pod kątem dokładności i wiarygodności przed publikacją jest „krytyczne”. Google podaje powód wprost: odpowiedzi modeli mogą zawierać nieprawdę, czyli tak zwane halucynacje.
Kilka dni później zaktualizowano przewodnik o tworzeniu pomocnych treści. W części o tym, kto stworzył stronę, znalazło się zdanie, że jakakolwiek forma oszustwa sprawia, że strona staje się niewiarygodna zarówno dla użytkowników, jak i dla automatycznych systemów oceny jakości. Chodzi o zmyślonych autorów, portrety wygenerowane przez AI udające prawdziwe osoby i fałszywe deklaracje fachowości.
Ten sam przewodnik dostał nowe fragmenty o treści głównej strony (main content), czyli tej części, dla której użytkownik w ogóle przyszedł. Nie menu, nie stopka, nie reklamy, tylko właściwy tekst.
Dlaczego Google zaostrza ton akurat teraz?
Bo w wynikach pojawiło się bardzo dużo tekstów produkowanych taśmowo. We wrześniu i październiku przeszła najdłuższa w tym roku aktualizacja antyspamowa (prawie 14 dni), a strony, które na niej straciły, często miały setki podstron z jednego szablonu.
Już w maju Google dopisał do zasad dotyczących spamu próby manipulowania odpowiedziami AI w wyszukiwarce. Teraz dokumentacja po prostu dogania praktykę. Sam Google przyznał, że chodziło o uzgodnienie tekstu dokumentacji z tym, co od dawna mówi na konferencjach dla twórców stron.

Co sprawdzić w tekście napisanym z pomocą AI?
Lista, którą stosujemy przy własnych artykułach. Każdy punkt to błąd, który widzieliśmy w praktyce:
- Liczby i daty. AI chętnie podaje konkretne wartości, które brzmią wiarygodnie, a nie mają pokrycia. Każdą liczbę trzeba znaleźć w źródle.
- Przepisy i nazwy ustaw. Modele mieszają stare i nowe wersje przepisów, a czasem wymyślają artykuły, których nie ma.
- Ceny. Prawie zawsze nieaktualne. Jeśli nie da się ich potwierdzić, lepiej napisać, gdzie sprawdzić aktualny cennik.
- Nazwy własne. Firmy, produkty, miejscowości, osoby. Literówka w nazwie to drobiazg, ale przypisanie produktu złej firmie już nie.
- Cytaty. Jeśli tekst zawiera cytat z eksperta, sprawdź, czy ten ekspert istnieje i czy to powiedział. Zwykle nie.
- Tytuł, meta, opisy zdjęć. Te elementy też powstają z pomocą AI i też mogą zawierać błędy.
- Logikę porad. Czy to, co tekst każe zrobić, ma sens? Czy kolejność kroków jest prawidłowa?
Najprostsza zasada: fakt, którego nie potrafisz potwierdzić w ciągu kilku minut, albo usuwasz, albo zapisujesz ogólniej.
Wymyślony autor to teraz realne ryzyko
Popularny przez lata trik wyglądał tak: każdy artykuł podpisuje „ekspert” z ładnym zdjęciem, tytułem i biogramem o 15 latach doświadczenia. Zdjęcie z generatora, osoba nie istnieje.
Google nazywa to teraz po imieniu. Fałszywe autorstwo to oszustwo, a oszustwo obniża wiarygodność całej strony, a nie jednego tekstu.
Co w zamian? Podpis prawdziwej osoby, nawet jeśli nie jest profesorem. Redakcja jako autor, jeśli teksty pisze zespół. Albo po prostu brak podpisu przy prostych treściach. Lepiej nie mieć biogramu niż mieć zmyślony.
„Treść główna”, czyli koniec z laniem wody
Nowe fragmenty w przewodniku o pomocnych treściach przesuwają uwagę na to, co jest w środku strony. W praktyce oznacza to kilka rzeczy.
Długość nie jest celem. Tekst na 2000 słów, z którego połowa to wstęp, definicje i ogólniki, przegrywa z krótszym tekstem, który od razu podaje konkrety.
Każda sekcja powinna coś wnosić: liczbę, przykład, krok, porównanie. Jeśli fragment można usunąć i nic się nie zmieni, to sygnał, że jest zbędny.
A treść główna ma być własna. Przepisanie pięciu artykułów z pierwszej strony Google w nowy, szósty, nie daje użytkownikowi niczego, czego by już nie miał.
Czy w takim razie w ogóle używać AI do pisania?
Tak, tylko z głową. AI dobrze sprawdza się przy planie tekstu, przy pierwszej wersji, przy przeredagowaniu zbyt technicznego fragmentu, przy pomysłach na pytania czytelników. Słabo przy faktach, które wymagają aktualnej wiedzy, i przy wszystkim, co wymaga doświadczenia z praktyki.
Model pracy, który działa: AI pisze szkic, człowiek sprawdza fakty, dopisuje to, co wie z praktyki, i poprawia styl. Taki tekst jest szybszy w produkcji niż pisany od zera, a jednocześnie spełnia wytyczne.
Tak zresztą powstają artykuły w serwisach, w których publikujemy linki klientów Linkovo. Każdy tekst przechodzi przez redakcję, a fakty są sprawdzane w źródłach. To ma znaczenie także dla Ciebie jako zamawiającego: link w rzetelnym tekście jest wart więcej niż link w zlepku ogólników.
Jak może wyglądać proces redakcyjny krok po kroku?
Nie trzeba od razu zatrudniać redakcji. W małej firmie wystarczy jedna osoba, która zna temat, i stały porządek pracy:
- Temat i pytanie. Zanim powstanie szkic, zapisz jednym zdaniem, na jakie pytanie tekst odpowiada i dla kogo jest.
- Szkic z AI. Model dostaje temat, pytanie, grupę docelową i listę rzeczy, które koniecznie mają się znaleźć w tekście.
- Weryfikacja. Osobny przebieg tylko po faktach: liczby, daty, nazwy, przepisy. Każdy fakt dostaje źródło albo wylatuje.
- Dopisanie praktyki. To, czego model nie wie: Twoje ceny, Twoje doświadczenie, typowe pytania klientów, błędy, które widzisz.
- Redakcja stylu. Usunięcie ogólników, powtórzeń i zdań, które nic nie mówią.
- Tytuł, meta, opisy zdjęć. Sprawdzone tak samo jak tekst.
Przy wprawie to kilkadziesiąt minut na tekst więcej niż „wygeneruj i opublikuj”. Za to ten czas chroni całą domenę.
Jakie błędy AI zdarzają się najczęściej?
Z naszej praktyki przy polskich tekstach najwięcej poprawek wymagają cztery obszary.
Przepisy i podatki. Modele często podają stawki, limity i terminy sprzed kilku lat, a czasem łączą przepisy z różnych krajów. Tekst o ulgach czy dopłatach bez sprawdzenia w oficjalnym źródle to proszenie się o kłopot.
Polskie realia. AI uczy się głównie na tekstach anglojęzycznych, więc zdarza mu się przenosić amerykańskie rozwiązania, nazwy sklepów czy procedury na polski grunt.
Pewność tam, gdzie jej nie ma. Model rzadko pisze „nie wiem”. Zamiast tego podaje wiarygodnie brzmiącą odpowiedź, często z liczbą po przecinku, co dodatkowo usypia czujność.
Źródła, które nie istnieją. Linki do raportów i badań, których nikt nie opublikował, to klasyczna halucynacja. Każde źródło trzeba otworzyć.
Czy Google sprawdza, czy tekst napisał człowiek?
Google od lat mówi, że ocenia jakość treści, a nie sposób, w jaki powstała. Narzędzia do wykrywania tekstów AI nie mają więc tu znaczenia, a ich wyniki są zresztą mało wiarygodne.
Ważne jest co innego: czy tekst jest prawdziwy, przydatny i czy nie powstał masowo tylko po to, żeby zająć miejsce w wynikach. Tekst napisany przez człowieka, ale pełen błędów i lania wody, też przegra.
Publikacje sponsorowane i zaplecza też podlegają tym zasadom
Wytyczne Google nie rozróżniają tekstów na własnej stronie i tekstów z linkiem na cudzym serwisie. Jeśli zamawiasz publikację, artykuł z Twoim linkiem będzie oceniany tak samo jak każdy inny tekst w tym serwisie.
To ma dwie konsekwencje. Po pierwsze, link w słabym, wygenerowanym na szybko tekście traci wartość razem z tym tekstem, a w skrajnym przypadku razem z całym serwisem, jeśli trafi go aktualizacja antyspamowa. Po drugie, serwis, który publikuje dziesiątki takich artykułów, z czasem przestaje być wartościowym miejscem na link dla kogokolwiek.
Przy zamawianiu publikacji zwracaj uwagę na kilka rzeczy:
- czy artykuł ma konkretne informacje, czy same ogólniki wokół frazy;
- czy fakty i liczby się zgadzają, zwłaszcza w tematach finansowych i zdrowotnych;
- czy tekst nie ma podpisu wymyślonego „eksperta”;
- czy link pasuje do treści, a nie jest wciśnięty na siłę w przypadkowe zdanie;
- czy na tym samym serwisie są też zwykłe teksty, bez linków do sklepów.
To samo dotyczy własnych zapleczy. Jeśli prowadzisz serwisy wspierające główną stronę, traktuj je jak zwykłe serwisy poradnikowe: sprawdzone fakty, prawdziwe dane o autorze albo redakcji, różnorodne tematy.
Co z tekstami, które już są na stronie?
Jeśli masz na stronie dużo treści wygenerowanych bez kontroli, zrób przegląd, zaczynając od najważniejszych podstron.
- Zacznij od tekstów, które mają ruch. Tam błąd widzi najwięcej osób.
- Usuń albo połącz teksty, które powtarzają ten sam temat innymi słowami.
- Sprawdź podpisy autorów i biogramy.
- Zaktualizuj fakty i ceny, a przy realnej aktualizacji zaznacz datę zmiany.
Nie trzeba robić wszystkiego naraz. Kilka tekstów tygodniowo w ciągu paru miesięcy daje dużo.
O treściach AI pytacie najczęściej o to
Czy Google karze za treści pisane przez AI?
Nie za sam fakt użycia AI. Problemem są teksty bez kontroli faktów, produkowane masowo i bez wartości dla czytelnika, a także fałszywe informacje o autorach.
Czy można dalej podpisywać teksty pseudonimem?
Tak, jeśli za pseudonimem stoi prawdziwa osoba i nie dopisujesz jej zmyślonych tytułów ani doświadczenia. Problemem jest fałszywa tożsamość ekspercka, a nie sam pseudonim.
Czy trzeba oznaczać, że tekst powstał z pomocą AI?
Google tego nie wymaga dla zwykłych artykułów. Wymaga za to, żeby informacje o autorze były prawdziwe.